ایران مرکز 26 مارس, 2020 blog

بلند ترین پل معلق جهان برروی رودخانه کاپیلانو

Image result for رودخانه کاپیلانو

این پل معلق که اولین بار در سال ۱۸۸۹ ساخته شده، ۱۳۷ متر طول دارد و در فاصله ۷۰ متری از سطح رودخانه کاپیلانو قرار گرفته است. از آن زمان تاکنون حدود ۱۲۰ مترمربع دیگر به این پارک اضافه شده است. پیاده روی روی صخره ها از جدیدترین فعالیت هایی است که در اینجا انجام می شود. علاقه مندان می توانند از روی مسیری بسیار باریک که بر روی دره کاپیلانو ساخته شده صخره نوردی کنند.

اگر وارد این پارک شوید، با گذشتن از ۳ پرتگاه و ۷ پل معلق به ارتفاع ۳۰ متری بالاتر از جنگل ها خواهید رسید و همانند موش خرمایی کوچکی در برابر منظره ای عظیم از جنگل های بارانی قرار خواهید گرفت. این پل سالانه بیش از هشتصد هزار گردشگر را از سرتاسر جهان به خود جذب می کند.

پل معلق کاپیلانو در کانادا اولین بار در در سال ۱۸۸۹ میلادی ساخته شد. این پل یکی از جاذبه های گردشگری شهر ونکوور است که هر سال بیش از ۸۰۰۰۰ نفر از آن به پارک اطرافش بازدید می کنند. پلی نسبتا باریک که در ارتفاع ۷۰ متری از سطح رودخانه قرار گرفته و طول آن ۱۳۷ متر است. بازدید از آن برای همه به جز بیماران قلبی آزاد است،

در سال های اخیر قسمت تازه ای به پل معلق کاپیلانو اضافه شده است، در ورودی مجموعه، پل های چوبی کوچکی ساخته شده است که درختان کاج را به هم وصل می کند و گرداگرد درختان می پیچد و پیش می رود، عبوز از آن ها حس بالا رفتن از درخت را تلقی می کند دقیقا مثل سنجابی که از درختی به درخت دیگر می پرد برای این مجموعه پل ها، نام پل های سنجابی را انتخاب کرده اند.

هنگام راه رفتن روی پل احساس لرزیدن و معلق بودن آن را کاملا حس خواهید کرد. تجربه ای که برای افرادی که ترس از ارتفاع دارند ممکن است خوش آیند نباشد. دو طرف پل به صخره های گرانیتی اطراف وصل شده اند و کاملا با ۱۲ نقطه اتصال قوی محکم هستند، در حال حاضر هم جنس پل چوب های بسیار مستحکم و بعضی نقاط شیشه های بسیار ضخیم و سیم های مفتولی فلزی است.

اما از اصلی ترین ویژگی های که راه رفتن بر پل را تماشایی ساخته است مناظر خیره کننده پیرامون آن است. این پارک جنگلی پر است از درختان همیشه سبز کاج و سرو و صنوبر که سر به فلک کشیده اند و برخی از آنها بسیار قدیمی و کهنسال هستند و سنشان به ۴۰۰ سال هم می رسد. درختانی که در آب هوای شرجی ونکور رشد کرده اند و برای ما یادآور جنگل های شمال کشور هستند.

ادوارد ماهون در سال ۱۸۸۸ وارد ونکوور شد و عملیات استخراج معادن را در ناحیه نلسون-اسلوکان آغاز کرد، او نام این کمپ را به یاد کشته شدگان اقامتگاه اجدادی اش در ایرلند نامگذاری کرد.  او زمین و کسب و کار در ساحل شمالی را خریداری کرد و توسعه داد، پل معلق کاپیلانو هم جزوی از همین زمین ها بود. در سال ۱۹۱۰، ماهون ۴۸ ساله، عاشق دختر دوستش شد که تنها ۱۹ سال سن داشت. او مادر دختر را مدیر پل ساخت و اینگونه او به ازدواج آن ها رضایت داد. او چایخانه را به مجموعه اضافه کرد و با کابل های اضافی پل را تقویت ساخت.

در طی سال ها چندین نفر دیگر نیز مجموعه را خریداری کردند. مالک فعلی آن خانم نانسی استیبارد است که در سال ۱۹۸۳ پل را از پدرش خرید. هدف اوتبدیل این جا به یک مقصد گردشگری بود که در کمتر از ده سال به آن رسید. موفقیت نانسی موجب شد تا مدیریت چندین جاذبه دیگر را نیز به او بسپارند که در تمامی آن ها موفق بوده است.  از تغییرات پارک در زمان او می توان به آوردن درختان صنوبر با ارتفاع بیش از ۳۰ متر در سال ۲۰۱۴ اشاره کرد که حسابی به زیبایی منطقه افزوده است.